Popołudnie na Koh Chang

Niech trwa we mnie
chwila soczysta
jak ta zielona wyspa

Zamiast

Zamiast liczyć chmury
przeliczam konie mechaniczne
na kilowaty
eksplorując zupełnie nie moje
światy

Kalosze

Chciałbym mieć
kolorowe kalosze
na pogodową słotę
w sercu

Pragnienie

Chciałabym być
pępkiem
choć jednego świata

Chowam

Codziennie
przed pójściem spać
chowam pod poduszkę
pokłady zmarnowanego szaleństwa

Uwielbiam

Uwielbiam
mój drogi panie
o panu
myślimarnowanie

Oby nie

Łańcuch dań na taśmie
wesele nie wesele
smutek głęboko gdzieś
schowany do śledziony
oby nie wyłaził mi dziś łzami
zbyt często