Wypluwam

Wieczorową porą
Wypluwam emocje
Ckliwą metaforą

Metamorfoza

I znowu jesteś, jesteś, jesteś
Szeleścisz mi w głowie natrętną nutką
Szkoda że z wiekiem
Przestałeś byś lekiem
Zostając podstępną, kuszącą trutką.

Postanowienie

Zanim zżółkną
liście
Zzieleniejesz
z zazdrości

Szczęście

Moje szczęście
Mieszka
W kurzej łapce
Pod Twym okiem

Na przestrzał

Ranisz mnie ciągle na przestrzał
Znaczysz mi duszę cierpieniem
Spojrzeniu smutku dodajesz
Każdym odgrzanym wspomnieniem

Niebiesko

Zabarwiasz mi życie
na niebiesko
jedną
szczypiącą w oko
łezką

Chwilowe

I znów
Nieoczekiwanie
Chwilowe rozedrganie

Pomiędzy piątym
I szóstym
Zapominaniem