Niedokończone książki

Niedokończone książki
nie płaczą
nad losem
noszonych w sobie
historii.

Przerwane w połowie
którymś z kolei
ziewnięciem
odłożone na bok
czyjąś znudzoną ręką.

Nierozwinięta fabuła
wciąż szeleści zagadką
nieodkryta tajemnica
pachnie niepoznanym.

Kleks
na setnej stronie
niczym tłusty świadek
daje nadzieję
kolejnym - czystym.

Ktoś je jeszcze kiedyś
pogłaszcze
ktoś się jeszcze zachwyci
i wzruszy
zagnie rogi
pomoczy łzą.

Odtrącone książki
nie płaczą.

Czekają.

Haiku niewyspane

Kanciaste myśli
turlają się po głowie
pod sufitem grzmi.

 

Piosenka o nie czekaniu

Wytężam wzrok i znowu nie widzę
tych wszystkich marzeń co gonić je miałam
do sił utraty zabrakło chęci
do upadłego rady nie dałam.

Za wszelką cenę jednak zbyt drogo
do maratonów słabe mam nogi
a to co zwykle nogi ma krótkie
mówiło: szkoda nadkładać drogi.

Dukty do marzeń mniej wyboiste
i mniej się razy trzeba przewracać
stoję więc w miejscu, ciągle planując
jak do swych marzeń trasę poskracać.

Biorę lornetkę, wciąż ich nie widzę
chyba się trochę w miejscu zastałam
zerkam pod nogi, oczom nie wierzę
leżą tu wszystkie, wszystkie zdeptałam.

Rymowanka wiosenna

Wiosna szczęściem się rozpycha

Liśćmi na gałęzi siada

Ptasim trelem miód rozlewa

Tam gdzie mieć go nie wypada

Wiatrem głaszcze szarą skórę

Zapachami zmysły budzi

Dziewczętom spódniczki skraca

Panom przez to myśli brudzi

Ciepłym deszczem kręci w nosie

Pszczołą w kwiatach dokazuje

Słońcem lód ze spojrzeń topi

Znów nas w sobie rozkochuje.

Wydmy Corralejo (Haiku)

Ziarnista radość
Pęcznieje pod stopami
Przeszłość w śladach śpi.

Sny

Pod powiekami

sny mięsiste 
przefiltrowana
tkanka dnia

magia
poupychana
na jawie
po kieszeniach

rozrasta się
sennobujnością

pod powiekami.

Wiosna w śródmieściu

Znowu żule
wypełzną
z zaułków
jak larwy

Ściany kamienic
zakwitną
plamami
po moczu

Podwórka
ozdobią
tulipany butelek
a
Psie kupy
wyrosną
jak grzyby
po deszczu

Na huśtawkach
łacinami
rozćwierkają się
dzieci

Świat znów się
rozpachni
swądem spalin i śmieci.