Jesienna podróż autostradą

Za oknem miga jesień

kasztany ziębią kieszeń

a wzdłuż i wszerz się łuszczy

szkarłatna czułość bluszczy.

Ich wszędobylskie łapy

od wczoraj rządzą światem

wplatają swą liryczność

w ekranów akustyczność.

Po obu stronach drogi

brzozy prostują nogi

w koronach w barwach rasta

eksplozja trwa liściasta.

Fiolety i żółcienie

rozkoszne znieczulenie

mknąc w upojenia stanie

godzę się z przemijaniem.

Rozmieniam się

Rozmieniam się
na drobne
i czuję się
tania.

Wspomnienie lata

Od Sahary na starym mieście
po Arktykę klimatyzowanych kawiarni
rozpina się
nieznośna ciężkość bytu.

Miasto skwierczy i stęka
ospałe gołębie na bruku
ulicami wlecze się senność
i rowerzyści jak beduini.

W cętkach cienia, na ławeczkach
staruszkowie jak w stop-klatce
wpatrzeni w niebo
bo ulga nie chce nadejść.

Majak senny

Rosną w chmurach
sny  mięsiste
zmrok rozrzuca gwiazdy z procy
sierp księżyca ostrzy zęby
na bezwstydne myśli nocy.

Rymowanka wieczorna

Na niebie cukrowa wata
lepszy kawałek świata
słońce się topi w jeziorze
o ukochanej porze.

Ptasie klucze do nieba
piszą o boskich potrzebach
skrzydła scukrzone watą
Ikar już raz umarł za to.

Na ziemi ludzkie słabości
pilnują środka ciężkości.

Lato

Dzień do snu
się kładzie
długimi cieniami

w kłębki zboża
na polu
się zwija

przeciąga się
mruczeniem kota
na płocie

mruga słońcem
w jeziorze
ziewa wiatrem
w gorączce.

Przykładam dłoń
do spoconego czoła
i szepczę
że był dobry.

Hamakowe

Zawieszone

między niebem a ziemią

wybujane przez wiatr

szeleszczące liśćmi

rozpachnione pełnią lata

chwilową wolnością

w późnym słońcu pozłacane

w ciepłym deszczu trochę mokre

z widokiem na chmury

lub własne stopy

z książką czytaną leniwie

trącące spokojem i ciszą

lekkie, proste, wyczekane

moje szczęście.